Εξαρτάται από την φύση των προβλημάτων που αντιμετωπίζει ο ασθενής. Όταν τα προβλήματα αυτά μπορούν να αντιμετωπιστούν με την κατάλληλη προετοιμασία του ασθενή πριν την χειρουργική επέμβαση, αναβάλλεται το χειρουργείο ως ότου κριθεί από τον χειρουργό παχυσαρκίας ότι ο ασθενής είναι κατάλληλα προετοιμασμένος. Για παράδειγμα οι καπνιστές ή όσοι υποφέρουν από υπνοαπνοϊκό σύνδρομο χρειάζονται τουλάχιστον προετοιμασία 3 εβδομάδων πριν υποβληθούν στην επέμβαση.
Η παχυσαρκία αποτελεί ανεξάρτητο παράγοντα κινδύνου, κάθε παχύσαρκος διατρέχει αυξημένο κίνδυνο σε οποιαδήποτε επέμβαση κι αν υποβληθεί. Οπότε καθοριστικό ρόλο παίζει ο Δείκτης Μάζας Σώματος. Όσο μεγαλύτερος είναι ο ΔΜΣ τόσο αυξάνονται οι πιθανότητες επιπλοκών.
Μικρότερο κίνδυνο διατρέχουν οι ασθενείς που υποβάλλονται σε απλές επεμβάσεις που δεν απαιτούν τομή, όσες δηλαδή γίνονται λαπαροσκοπικά. Στις επεμβάσεις δυσαπορρίφησης που περιλαμβάνονται και εκτομές οργάνων και αναστομώσεις ο κίνδυνος τριπλασιάζεται.
Οι συχνότερες επιπλοκές που συμβαίνουν κατά την διάρκεια του χειρουργείου ή/και 30 μέρες μετά, είναι λοιμώξεις και η ορώδης συλλογή τραύματος, οι οποίες δεν αποτελούν κίνδυνο, αλλά καθυστερούν την ανάρρωση. Οι σοβαρές επιπλοκές περιορίζονται στο 2%, οι οποίες όμως τις περισσότερες φορές αντιμετωπίζονται με επιτυχία. Το ποσοστό θνησιμότητας εξαιτίας αυτών των επιπλοκών δεν υπερβαίνει το 1%. Στις επεμβάσεις γαστρικού περιορισμού, οι επιπλοκές που ενδεχομένως να συμβούν πολύ αργότερα από την επέμβαση (μήνες ή χρόνια μετά) είναι η γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση, δυσφαγία, δυσανεξία στις τροφές και επίμονοι εμετοί. Στις επεμβάσεις γαστρικής παράκαμψης στις μετεγχειρητικές επιπλοκές περιλαμβάνονται οι κήλες, έλκη και στενώσεις, ενώ στις απώτερες η αβιταμίνωση, σιδηροπενία, αναιμία, έλλειψη ασβεστίου και οι παροδική τριχόπτωση.
Εξαρτάται από το είδος της επέμβασεις που έχετε υποβληθεί. Οι γαστρικές παρακάμψης απαιτούν μακροχρόνια και συχνή παρακολούθηση λόγω των αλλαγών που έχουν φέρει στην λειτουργία του πεπτικού συστήματος. Το γαστρικό μανίκι είναι η μόνη επέμβαση που δεν απαιτεί μακροχρόνια παρακολούθηση συγκριτικά με άλλες επεμβάσεις περιοριστικού τύπου.
Μετά την απώλεια των περιττών κιλών και όταν επέρχεται μεταβολική ισορροπία, εμφανίζεται η τάση για αύξηση του βάρους. Η αποφυγή επανάκτησής του εξαρτάται κυρίως από την πειθαρχία του ασθενή στις οδηγίες του γιατρού του. Στατιστικά στις επεμβάσεις γαστρικού δακτυλίου, μετά την παρέλευση της τριετίας παρατηρείται μέση επανάκτηση βάρους μέχρι 16 κιλά. Στις υπόλοιπες επεμβάσεις το βάρος διατηρείται. Μετά την εξαετία στις επεμβάσεις περιοριστικού τύπου μόνο στο 15% των ασθενών παρατηρείται υποτροπή.
Οι περιοριστικές επεμβάσεις που πραγματοποιούν γαστρεκτομή είναι μη αναστρέψιμες. Αντίθετα, αναστρέψιμες είναι ο γαστρικός δακτύλιος, η κάθετη διαμερισματοποίηση και το γαστρικό μπαλόνι. Εάν δηλαδή επιτευχθεί ο στόχος, ή εάν οι επιπλοκές προκαλούν έντονη δυσφορία στον ασθενή, ή σπανιότερα λόγω αποτυχίας της επέμβασης υπάρχει δυνατότητα αναστροφής της επέμβασης.
Όταν υπάρχει σημαντική μείωση του βάρους, βεβαίως περιορίζονται. Έχει παρατηρηθεί ότι τα νοσήματα που συνοδεύουν την παχυσαρκία όπως ο διαβήτης, η υπέρταση, η υπερλιπιδαιμία, η αρθρίτιδα και το υπνοαπνοϊκό σύνδρομο παρουσιάζουν υποχώρηση στο 65-85% των ασθενών, ενώ ο κίνδυνος θανάτου λόγω καρκίνου και καρδιαγγειακών παθήσεων μειώνεται κατά 40%.